در کنار قبر لاله های پژمرده         به زیبایی شبنم، آویزان از چشم بیمار نرگس  به مهمتابی ترین شبی که می شد، چید با دست از آسمان ستاره      می خورم قسم من! قسم می خورم که عاشقت بودم  قسم می خورم که دستم را به میوه خیانت نیالودم  من که همچون شب بو عاشقت بودم.....   عاشقت بودم...

دلتنگ که بشوی دیگر انتظار معنا ندارد یک نگاه کمی نا مهربان.... یک واژه دور از انتظار یک لحظه فاصله... می شکند بغضت را...!!  

  زندگي نامه نيمايوشيج علي اسفندياري، مردي كه بعدها به «نيما يوشيج» معروف شد، در بيست‌ويكم آبان‌ماه سال 1276 مصادف با 11 نوامبر 1897 در يكي از مناطق كوه البرز در منطقه‌اي به‌نام يوش، از توابع نور مازندران، ديده به جهان گشود.او 62 سال زندگي كرد و اگرچه سراسر عمرش در سايه‌ي مرگ مدام و سختي سپري شد؛ ام...

بیخودی متاسف نباش تو امده بودی که بروی اصلا!! تو چه می دانی...؟؟ چه ترسی ست ترس از کوچه بعد از خداحافظ.....